Ο κώλος του Ρούλη μετά το σχολείο

Σχολάσαμε,,, στο 1ο γενικό λύκειο που πηγαίνω. Βγαίνω από την αυλή με την τσάντα στον ώμο. Τα ξανθά μου μαλλιά είναι λίγο ακατάστατα, το μπλουζάκι εφαρμοστό και το τζιν αγκαλιάζει σφιχτά τον κώλο μου. Ξέρω πώς φαίνομαι. Το νιώθω κάθε φορά που κάποιος με κοιτάει παραπάνω. Τον βλέπω από μακριά. Στέκεται λίγο πιο κάτω στον δρόμο. Ψηλός, ώριμος, με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. Μόλις πλησιάζω, αρχίζει να περπατά δίπλα μου. «Πόσο ωραίος είσαι σήμερα…» μου ψιθυρίζει χαμηλά. «Αυτός ο κώλος… κάθεται τέλεια στο παντελόνι σου. Ξέρεις ότι σε κοιτάω κάθε μέρα;» Δεν απαντάω αμέσως. Συνεχίζω να περπατάω, το βλέμμα μου αθώο, αλλά το πονηρό χαμόγελο ήδη παίζει στα χείλη μου. Το ξέρω. Το βλέπω. Την επόμενη μέρα με περιμένει πιο κοντά. Μόλις βγαίνω, έρχεται δίπλα μου. Το χέρι του ακουμπάει για μια στιγμή τη μέση μου. «Θέλω να σε δω από κοντά…» λέει. «Να δω πώς κινείται αυτό το κωλαράκι όταν περπατάς. Να ακούσω πώς ανασαίνεις όταν σε αγγίζω.» Με οδηγεί σε ένα στενό δρομάκι πίσω από τα κτίρια. Με ακουμπάει στον τοίχο. Το σώμα του είναι ζεστό και βαρύ πάνω μου. Το χέρι του κατεβαίνει και πιάνει τον κώλο μου πάνω από το τζιν, τον σφίγγει, τον ζυγίζει στην παλάμη του. «Θεέ μου…» μουρμουρίζει. «Είναι ακόμα πιο σφιχτός απ’ όσο φαινόταν. Άνοιξε λίγο τα πόδια σου για μένα.» Το κάνω. Αργά. Νιώθω τα δάχτυλά του να μπαίνουν μέσα στο παντελόνι μου από πίσω, να γλιστρούν ανάμεσα στους γλουτούς μου και να βρίσκουν την είσοδό μου. Με χαϊδεύει κυκλικά, ελαφρά στην αρχή. «Είσαι ήδη λίγο υγρός εδώ…» ψιθυρίζει στα αυτιά μου. «Τόσο νέος και ήδη ανοίγεις για μένα.» Μου κατεβάζει το τζιν και το εσώρουχο μέχρι τους μηρούς. Ο αέρας αγγίζει το γυμνό μου δέρμα. Ανοίγει περισσότερο τα πόδια μου με το γόνατό του, φτύνει δύο δάχτυλα και τα σπρώχνει αργά μέσα μου. Νιώθω να σφίγγομαι γύρω τους. Αρχίζει να με γαμάει με τα δάχτυλα, πρώτα αργά, μετά πιο βαθιά. Το άλλο του χέρι κρατάει ανοιχτό τον κώλο μου για να με βλέπει. «Κοίτα πώς σε ανοίγω… κοίτα πόσο όμορφα παίρνεις τα δάχτυλά μου.» Μετά βγάζει το πουτσί του. Χοντρό, ήδη σκληρό. Το τρίβει ανάμεσα στους γλουτούς μου, το αλείφει με σάλιο και μετά το σπρώχνει μέσα μου σιγά-σιγά. Νιώθω κάθε εκατοστό να με γεμίζει. Στενάζω χαμηλά, το μέτωπό μου ακουμπάει στον τοίχο. Αρχίζει να με πηδάει με αργές, βαθιές κινήσεις. Κάθε ώθηση με κάνει να σφίγγομαι πιο πολύ γύρω του. Το χέρι του φτάνει μπροστά και πιάνει το δικό μου πουτσί, το χαϊδεύει ενώ με γαμάει. «Θα σε κάνω να χύσεις ενώ είμαι μέσα σου. Θέλω να νιώσω πώς σφίγγεσαι όταν τελειώνεις.» Με γαμάει πιο δυνατά τώρα. Ο ήχος της σάρκας που χτυπάει στον κώλο μου ακούγεται καθαρά. Το σώμα μου κουνιέται με κάθε ώθηση. Εκείνος σκύβει και μου δαγκώνει ελαφρά τον ώμο. «Είσαι το πιο όμορφο αγόρι που έχω γαμήσει… αυτός ο κώλος, αυτό το αθώο προσωπάκι… και παίρνεις το πουτσί μου σαν να το ήθελες από καιρό.» Όταν νιώθει ότι είμαι κοντά, επιταχύνει. Με γαμάει βαθιά και γρήγορα. Χύνω πρώτος, με ένα πνιγμένο στεναγμό, σφίγγοντας γύρω του. Εκείνος συνεχίζει για λίγο ακόμα και μετά χύνει κι αυτός βαθιά μέσα μου, κρατώντας με σφιχτά από τη μέση. Μένει μέσα μου για μερικά δευτερόλεπτα, αναπνέοντας βαριά στον αυχένα μου. Μετά βγαίνει αργά. Νιώθω το σπέρμα του να αρχίζει να τρέχει λίγο κάτω από τους μηρούς μου. Μου τραβάει πάνω το παντελόνι, με τακτοποιεί και μου χαϊδεύει για τελευταία φορά τον κώλο πάνω από το ύφασμα. «Αύριο…» μου λέει χαμηλά. «Θα σε περιμένω πάλι. Και αυτή τη φορά θα σε πάρω πιο αργά. Θέλω να σε ακούσω να μου ζητάς να σε γαμήσω πιο βαθιά.» Μου δίνει ένα τελευταίο φιλί στον λαιμό και φεύγει. Μένω εκεί, με τα πόδια ακόμα λίγο τρεμάμενα και το πονηρό χαμόγελο να παίζει ακόμα στα χείλη μου.