Υποτακτική Κρέατινη Σκύλα

Είμαι μια τριαντάχρονη σκύλα. Ιδιοκτησία της πατριαρχίας. Τίποτα περισσότερο. Το σώμα μου υπάρχει για να χρησιμοποιείται. Τα βυζιά μου είναι βαριά, μαλακά, με χοντρές θηλές που σκληραίνουν μόλις ακούσω διαταγή. Η κωλάρα μου είναι παχιά και πάντα έτοιμη να ανοίξει. Το μουνάκι μου στάζει συνέχεια. Είναι πρησμένο, βρόμικο και μυρίζει έντονα. Ένα ζεστό, υγρό κουνελάκι φτιαγμένο για να το γαμάνε χωρίς έλεος. Γονατίζω μόνη μου. Ανοίγω το στόμα μου και περιμένω. Η γλώσσα μου βγαίνει έξω σαν σκύλας. Γλείφω αρχίδια, κώλους, πατώματα, ό,τι μου δώσουν. Όταν με πιάνουν από τα μαλλιά και μου ανοίγουν τον λαιμό, πνίγομαι και ευχαριστιέμαι. Όταν με γυρνάνε και μου σπάνε τον κώλο, κλαίω και ζητάω κι άλλο. Είμαι ιδιοκτησία. Δεν έχω λόγο. Δεν έχω δικαίωμα να πω όχι. Με χρησιμοποιούν, με γεμίζουν, με σημαδεύουν και με πετάνε στο πάτωμα να στάζω. Και εγώ μένω εκεί, με τα πόδια ανοιχτά, με το μουνάκι να χύνει, παρακαλώντας να με ξαναπάρουν. Είμαι τριάντα χρονών και φαίνομαι ήδη χρησιμοποιημένη. Η κοιλιά μου μαλακή, οι μηροί μου σημαδεμένοι, το πρόσωπό μου έτοιμο να γεμίσει σάλια και σπέρμα. Και μου αρέσει. Μου αρέσει να με αποκαλούν σκύλα, τρύπα, κρέας, αντικείμενο. Μου αρέσει να με μειώνουν μέχρι να μην μείνει τίποτα από εμένα. Αυτή είμαι. Μια βρόμικη, υποτακτική σκύλα της πατριαρχίας. Έτοιμη να γονατίσω, να ανοίξω και να πάρω ό,τι μου δώσουν.