Ταΐστε με πουτσόγαλο

Ξαπλωμένη ανάσκελα, τα πόδια μου ανοιχτά όσο πάνε, τα γόνατα λυγισμένα. Το σώμα μου ήδη ιδρωμένο. Οι θηλές μου σκληρές, ο κόλπος μου στάζει. Τα χέρια μου είναι κρατημένα πάνω από το κεφάλι μου. Αυτός είναι από πάνω μου. Το πουλί του κρέμεται βαριά πάνω από το πρόσωπό μου, ήδη στάζοντας. Το κεφάλι του ακουμπάει στα χείλη μου. «Άνοιξε», μου λέει. Ανοίγω. Το χώνει βαθιά μέχρι να νιώσω το κεφάλι να χτυπάει στο βάθος του λαιμού μου. Τα μάτια μου δακρύζουν αμέσως. Κρατάει το κεφάλι μου σταθερό και αρχίζει να γαμάει το στόμα μου. Βαθιά. Σκληρά. Νιώθω κάθε φλέβα, κάθε παλμό. Τα σάλια μου τρέχουν από τις γωνίες των χειλιών μου, στάζουν στο λαιμό μου, κυλάνε ανάμεσα στα στήθη μου. Βγάζει το πουλί απότομα. Ένα χοντρό νήμα σάλιου και προεκσπερμάτωσης κρέμεται από το στόμα μου μέχρι την άκρη του. Το τρίβει στο πρόσωπό μου. Μου αλείφει τα χείλη, τη μύτη, τα μάγουλα. Μετά μου το ξαναχώνει μέχρι τα αρχίδια να ακουμπάνε στο πηγούνι μου. «Κατάπινε. Όλο». Αρχίζει να έρχεται. Το νιώθω. Το πουλί του παχαίνει ακόμα περισσότερο μέσα στο λαιμό μου. Κρατάει το κεφάλι μου καρφωμένο και μου αδειάζει μέσα. Ζεστό, πηχτό πουτσόγαλο. Ένα κύμα μετά το άλλο. Το αισθάνομαι να γεμίζει το στόμα μου, να μου φουσκώνει τα μάγουλα. Δεν προλαβαίνω να καταπιώ όλα. Τρέχει από τη μύτη μου, από τις γωνίες των χειλιών μου, στάζει στο λαιμό μου και κυλάει ανάμεσα στα στήθη μου. Βγάζει το πουλί. Ακόμα στάζει. Μου τρίβει την άκρη στα χείλη μου και μου λέει να γλείψω. Γλείφω. Τα πάντα. Την άκρη, τον κορμό, τα αρχίδια. Του καθαρίζω κάθε σταγόνα. Μετά με γυρνάει ανάποδα. Με σηκώνει στα τέσσερα. Το πρόσωπό μου είναι ακόμα βρώμικο από το σπέρμα του. Το νιώθω να στεγνώνει στα μάγουλα μου. Μου ανοίγει τα οπίσθια με τα δύο του χέρια και μου φτύνει κατευθείαν στον κώλο. Μετά μου χώνει δύο δάχτυλα βαθιά μέσα, τα βγάζει και μου τα βάζει στο στόμα να τα γλείψω. «Αυτό θα μπει τώρα». Μου βάζει το πουλί στον κώλο χωρίς προετοιμασία. Μόνο λίγο σάλιο και το υπόλοιπο δικό του γάλα. Με ανοίγει. Νιώθω κάθε εκατοστό. Μου παίρνει τον αέρα. Κρατάει τα μαλλιά μου σφιχτά και αρχίζει να με γαμάει στον κώλο δυνατά, βαθιά, χωρίς έλεος. Κάθε χτύπημα με κάνει να βγάζω ήχους που δεν αναγνωρίζω. Το κρεβάτι τρίζει. Το σώμα μου κουνιέται μπροστά-πίσω σαν κούκλα. Βάζει το χέρι κάτω και μου τρίβει τη κλειτορίδα σκληρά ενώ με καβαλάει. Με αναγκάζει να έρθω με το πουλί του μέσα στον κώλο μου. Τρέμω, σφίγγομαι γύρω του, ουρλιάζω στο μαξιλάρι. Εκείνος δεν σταματάει. Συνεχίζει να με γαμάει μέσα από τον οργασμό μου μέχρι να μου αδειάσει δεύτερη φορά βαθιά μέσα στον κώλο. Το νιώθω να πλημμυρίζει μέσα μου, ζεστό, πηχτό. Βγάζει το πουλί. Το σπέρμα αρχίζει να βγαίνει από τον κώλο μου και να τρέχει στα χείλη της μουνίς μου, στα μηρά μου. Με γυρνάει ανάσκελα πάλι. Μου ανοίγει το στόμα με τα δάχτυλα και μου χώνει το μισοσκληρωμένο πουλί μέσα. «Καθάρισέ το». Γλείφω. Ρουφάω. Καθαρίζω τα πάντα. Το δικό του γάλα, το δικό μου, τον ιδρώτα. Όταν τελειώνω, μου φτύνει στο στόμα και μου λέει να το καταπιώ. Και εγώ το κάνω. Γιατί είμαι η Βίβιαν. Και αυτό ακριβώς ήθελα.