Άνοιξέ μου την κωλάρα με την μαύρη σου ψωλάρα

Είμαι γονατιστή στο κρεβάτι. Τον κώλο μου ανασηκωμένο ψηλά, τα χέρια μου ανοίγουν τις γλουτιαίες ρίζες. Το σώμα μου ιδρωμένο. Τα στήθη μου κρέμονται βαριά. Η ανάσα μου ήδη κομμένη. Πίσω μου είναι αυτός. Σκουρόχρωμος, με το μαύρο, χοντρό, γεμάτο φλέβες καυλί του να κρέμεται βαριά. Το ακουμπάει πάνω στην τρύπα μου. Νιώθω τη ζέστη του, το βάρος του, το μέγεθός του. «Άνοιξέ μου την κωλάρα…» ψιθυρίζω. «Με την μαύρη σου ψωλάρα. Θέλω να τη νιώσω ολόκληρη.» Φτύνει στο χέρι του. Αλείφει το κεφάλι του καυλιού και αρχίζει να σπρώχνει. Η τρύπα μου αντιστέκεται. Το μαύρο κεφάλι πιέζει, ανοίγει αργά τη σάρκα μου. Βογκάω δυνατά. Το πρόσωπό μου χώνεται στο μαξιλάρι. «Αααα… γαμώτο… είναι χοντρό… άνοιξέ με…» Με ένα δυνατό σπρώξιμο μπαίνει μέχρι τη μέση. Ουρλιάζω. Το καυλί του είναι τόσο χοντρό που νιώθω να μου σκίζει τα σωθικά. Δεν σταματάει. Συνεχίζει μέχρι που οι όρχεις του χτυπάνε τον κώλο μου. Ολόκληρο μέσα μου. Μαύρο, ζεστό, παλλόμενο. «Νιώθεις;» μου λέει, κρατώντας με από τα μαλλιά. «Όλη η μαύρη μου ψωλάρα μέσα στην κωλάρα σου.» Αρχίζει να με γαμάει. Αργά στην αρχή, μετά πιο δυνατά. Κάθε χτύπημα μου στέλνει κύματα πόνου και ηδονής. Ο κώλος μου ανοίγει, μαζεύει, ανοίγει ξανά γύρω από το χοντρό καυλί. Ο ήχος είναι βρώμικος — υγρός, χτυπητός, σαρκώδης. «Γαμήσου… γαμήσου πιο δυνατά… σκίσε με…» φωνάζω. Τα δάχτυλά μου σφίγγουν τα σεντόνια. «Θέλω να νιώσω που μου ανοίγεις την κωλάρα με αυτή τη μαύρη ψωλάρα…» Με τραβάει πίσω από τα μαλλιά, με αναγκάζει να σηκώσω το κεφάλι και με γαμάει αλύπητα. Το καυλί του βγαίνει σχεδόν ολόκληρο και ξαναχώνεται μέχρι τους όρχεις. Η τρύπα μου έχει γίνει κόκκινη, πρησμένη, ανοιχτή. Κάθε φορά που βγαίνει, νιώθω πόσο με έχει ανοίξει. Με γυρνάει ανάσκελα. Μου σηκώνει τα πόδια στους ώμους του και συνεχίζει να με γαμάει στον κώλο. Με κοιτάει στα μάτια ενώ το μαύρο καυλί εξαφανίζεται μέσα μου ξανά και ξανά. «Θα τελειώσω μέσα σου» μου λέει. «Θα σου γεμίσω την κωλάρα.» «Ναι… γέμισέ με… άδειασε όλο μέσα μου…» Οι κινήσεις του γίνονται ακανόνιστες, βαθιές, βάναυσες. Με ένα βαρύ βογκητό με καρφώνει μέχρι το τέλος και αρχίζει να χύνει. Ζεστό σπέρμα ξεχύνεται μέσα στην ανοιχτή τρύπα μου, γεμίζοντάς την. Νιώθω κάθε παλμό, κάθε ζεστή εκτόξευση. Όταν τελειώνει, μένει μέσα μου λίγο ακόμα. Μετά το τραβάει έξω αργά. Το σπέρμα αρχίζει να στάζει από την ανοιχτή, κοκκινισμένη τρύπα μου και να κυλάει προς τα κάτω. Μένω ξαπλωμένη, με τα πόδια ανοιχτά, ανασαίνοντας βαριά. «Πάλι…» ψιθυρίζω. «Άνοιξέ μου την κωλάρα άλλη μια φορά με την μαύρη σου ψωλάρα.» Και εκείνος χαμογελάει. Γιατί δεν έχει τελειώσει ακόμα.